spatiestrooien

Soms slaat een vaagtaler door in een plotselinge drang naar eenvoud. Hij hakt met zijn taalkundige kapmes als een gek in de rondte, net zo lang tot ook het allerlaatste lange woord is gesneuveld. Zelfs samengestelde woorden gaat hij drastisch te lijf: van een parkeerterrein maakt hij een parkeer terrein en een pannenkoekenhuis splitst hij op in een pannen koeken huis.

=> ga naar het volgende vaagtaalsymptoom

spatiestrooien


5 gedachten over “spatiestrooien

  1. Sarah

    Volgens mij komt dit door de invloed van de Engelse taal, waar het inderdaad ‘parking space/area’ is. In het Engels wordt alles in stukjes gehakt. Bijvoorbeeld: zwembad wordt swimming pool en hoofdgerecht wordt main dish.

    Sarah

  2. Henk

    Dan is het dus niet zozeer vaagtaal, maar zijn het voorbeelden van de losschrijfziekte. Inderdaad een veel voorkomend verschijnsel. Ik denk dat Sarah gelijk heeft en het komt door invloed van het Engels. De hoofdregel: als het één begrip is schrijf je het als één woord lijkt niet meer bekend te zijn.

  3. Selma

    Volgens mij wordt het spatiestrooien vooral veroorzaakt door het rotsvaste vertrouwen van schrijvers in de spellingcontrole van hun tekstverwerker. Men heeft namelijk de regels voor het aaneenschrijven niet paraat. De spellingcontrole kent vaak de zelf geknutselde samenstellingen niet. “Nou, dan knippen we het woord toch in stukjes? Oh kijk, nu kent mijn computer de losse woorden wél!” En zo ontstaan spatiefouten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>