Soms slaat een vaagtaler door in een plotselinge drang naar eenvoud. Hij hakt met zijn taalkundige kapmes als een gek in de rondte, net zo lang tot ook het allerlaatste lange woord is gesneuveld. Zelfs samengestelde woorden gaat hij drastisch te lijf: van een parkeerterrein maakt hij een parkeer terrein en een pannenkoekenhuis splitst hij op in een pannen koeken huis.
=> ga naar het volgende vaagtaalsymptoom
