Schrijven verdient aandacht, tijd en heel veel oefening. Door veel te schrijven, ontdek je wat voor jou werkt. Misschien ben jij zo iemand die alleen kan schrijven met een twintig jaar oude vulpen. Of krijg jij pas echt inspiratie als er op de achtergrond een symfonie van Beethoven klinkt?

Ga op onderzoek uit, experimenteer, oefen en ontdek hoe jij het beste schrijft. De onderstaande vijf manieren leveren in ieder geval géén goede teksten op. Herken jij jezelf in één van deze schrijftypes? Dan is het de hoogste tijd om het eens op een andere manier te proberen.

1. De schermstaarder
De schermstaarder is een ongeduldige perfectionist. Alles moet in één keer goed. Toch verdwijnt het merendeel van de tekst van de schermstaarder meteen weer achter de deleteknop. Het grootste probleem van de schermstaarder is dat hij alles tegelijkertijd wil doen. Terwijl hij nog hard nadenkt over de centrale boodschap van zijn tekst, is hij ook al druk bezig met het formuleren van zinnen en met de eindredactie. Ieder woord moet taalkundig en grammaticaal kloppen, en dat terwijl hij nog helemaal niet weet waar hij eigenlijk over schrijft. De schermstaarder hecht meer waarde aan een taalkundig correcte tekst dan een begrijpelijk verhaal. Alles tegelijk, dat werkt niet. De arme hersens van de schermstaarder raken oververhit en dat leidt al snel tot een onwrikbare schrijfblokkade. Schermstaren is daarom een uiterst tijdrovende manier van schrijven die bar weinig resultaat oplevert.

2. De van-uitstel-komt-afsteller
Alle zegen komt van boven, net als inspiratie. De van-uitstel-komt-afsteller dwingt inspiratie niet af, maar wacht er geduldig op. Zolang de muze hem niets heeft ingefluisterd, begint hij niet met schrijven. En dat komt mooi uit, want dan kan hij nog even snel zijn ladeblok ordenen en naar zijn collega wandelen voor een praatje. Telkens als de van-uitstel-komt-afsteller inspiratie voelt komen, is er wel weer iets dat zijn aandacht vraagt… en ja hoor, dan is het alweer lunchtijd. Pas op het allerlaatste moment, als de deadline angstaanjagend dichtbij komt, ramt de van-uitstel-komt-afsteller nog even snel een kladje uit de pc. Met een verontschuldigend schouderophalen levert hij het op de valreep in: ‘Ja, meer dan een schets is het niet. Je weet wel, hè, drukdrukdruk.’

3. De knip-en-plakker
Schrijven? Dat is een kolfje naar de hand van de knip-en-plakker. Nou ja, schrijven? De knip-en-plakker beheerst de knip-en-plakfunctie van Word tot in alle finesses. Hij gaat meteen voortvarend aan het werk en tovert met een paar muisklikken een compilatie van zinnen en alinea’s uit oude teksten op het scherm. ‘Zo, dat is ook weer klaar,’ zegt de knip-en-plakker na een kwartiertje noest muisgeschuif. Arme lezer! Die krijgt een tekst voorgeschoteld die als los zand aan elkaar hangt. De toon van de tekst, de manier van schrijven en het onderwerp wisselen per alinea en soms zelfs per zin. Ook is dit soort teksten vaak erg lang: het schrijven ging zo makkelijk dat de knip-en-plakker er voor de duidelijkheid nog een paar extra alinea’s aan toevoegt.

4. De woordkabbelaar
De woordkabbelaar gaat meteen enthousiast aan het werk, maar bedenkt wel alles zelf. Nou ja… bedenken… de woordkabbelaar begint in het wilde weg te schrijven en ziet wel waar het schip strandt: ‘Zo, die zin staat er, maar ach, dat is ook nog wel interessant om te melden. En dit kan er ook nog wel even bij.’ Zo kabbelt de woordkabbelaar maar voort. Zin na zin groeit de tekst tot een lange en onrustig meanderende rivier die nergens begint en ook nergens eindigt. De woordkabbelaar houdt van schrijven. Hij orakelt maar door en houdt op geen enkele manier rekening met zijn lezers. De woordkabbelaar is te vergelijken met de spreker die zijn presentatie begint met de woorden: ‘Ik zal het kort houden’. Dan weet je dat het een lange en saaie zit gaat worden.

5. De vormgevingsfanaat
De vormgevingsfanaat verwart verpakking met inhoud. Hij besteedt veel tijd aan de opmaak van zijn tekst, maar vergeet tijd te reserveren voor het schrijven. Iedere zin is perfect uitgelijnd en voorzien van beginkapitaal en fijne ligaturen. De tekst van een vormgevingsfanaat ziet er indrukwekkend uit. De verwachtingen van de lezers zijn dan ook hooggespannen. Helaas komen die verwachtingen slechts bij hoge uitzondering uit.