Concreet op school

Vaagtaal is een ziekte, een LOA, een door Lezen en Luisteren Overdraagbare Aandoening. Dat besef dringt steeds meer door, met een toenemende roep om vaagtaalbestrijding tot gevolg.

Zo ook eergisteren op een school in Groningen. Daar gaf ik drie vecht-mee-tegen-vaagtaal-workshops tijdens een studiedag die geheel in het teken van taal stond.

De reacties van de deelnemers waren bij iedere workshop hetzelfde. Het begon met onverschilligheid: ‘Zo’n workshop over vaagtaal, is dat nu echt nodig?’

Daarna kwam de schrik: ‘Is het echt zo erg?’ ‘Hebben wij dit echt geschreven?’ ‘Weet de directie dit ook?’

Uiteindelijk gaan de deelnemers vertalen van vaagtaal naar graagtaal. Opluchting alom: ‘Aha, dus zo kan het ook. Ja, dat klinkt eigenlijk een stuk duidelijker.’

Hoe concreter, hoe beter

De deelnemers ontdekken dat vechten tegen vaagtaal vaak neerkomt op het vertalen van abstracte tekst naar duidelijke, tastbare taal. Van ‘leerrendementsverhogende maatregelen’ naar ‘extra bijlessen voor zwakke leerlingen’, en van ‘de actieve leerling’ naar ‘een leerling die altijd braaf zijn huiswerk maakt’.

Deze Groningse school heeft met deze drie workshops op één dag een flinke groep medewerkers gevaccineerd tegen deze akelige taalaandoening. Wie volgt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>